( ( 4823 ) ) اى طبيعى فوق طبع اين فلك بين * يا بيا و محو كن از مصحف اين ن 1279 8 - ك 423 35 اى طبيعى : كه آثار را به قُوى و طبايع نسبت دهى همه جا قدرت حق بين ، قدرت فعليه . و لااقل اگر همه جا قدرت او نمىبينى ، ملايكه و جنود او ببين . پس اين بريدنها و دريدنها و خورد كردنها از طبع باد نبود ، از قدرتِ قادرِ قاهر بود . يا منكر اين قصص شو . و اين هم انكار مصحف و قرائت قاريان و تعليم معلَّمان و تفاسير است . ( ( 4825 ) ) عاجزى و خيره كين عجز از كجاست * عجز تو تابى از آن روز جزاست ن 1279 10 - ك 423 36 تابى : يعنى پرتوى و تابشى از تجلَّى اعظم در روز جزاست كه * ( « لِمَنِ اَلْمُلْكُ » 40 : 16 ( 1 ) بگويد . بلكه حال هم خود گويد و خود شنود . و الآن كما كان و سيكون ( ( 4828 ) ) هم در آخر هم در آخر عجز ديد * مرده شد دين عجايز را گزيد ن 1279 13 - ك 423 38 دين عجايز را : اشارت است به حديث « عَلَيكُم بِدينِ العَجائِزِ » . كه مراد نه آن است كه مثل عجايز و عوام تقليد كنيد كه « صد هزاران لعن بر تقليد باد » و گذشت كه در عقايد ، مظنّه كفايت نمىكند . و لا تتّبعوا الظن . بلكه آن است كه بايد عاجز بود پيش قدرت او ، كالميّت بين يدى الغسال . * ( « وَهُوَ اَلْقاهِرُ فَوْقَ عِبادِه » 6 : 18 ( 2 ) . و بسيارى از علما بر آنند كه اين ، حديث نيست ، بلكه كلام سفيان ثورى است . ( ( 4831 ) ) حاصل آن روضه چو باغ عارفان * از سموم و صرصر آمد در امان ن 1279 18 - ك 424 2 حاصل آن روضه : كه وصف شد پيش از ذكر امت شيبان و معجزهء هود - عليه السلام . و در بعض نسخ متصل به اين سبق يافته همچنان نمرود . . . ، و غلط است و تكرار . چه بعد از چند بيت بيايد در جاى خود . ( ( 4834 ) ) چون فطامش شد بگفتم با پرى * تا در آموزيد نطق و داورى ن 1279 21 - ك 424 3 فطام : طفل را از شير باز گرفتن .

--> ( 1 ) قرآن كريم ، سورهء غافر ، آيهء 16 . . ( 2 ) قرآن كريم ، سورهء انعام ، آيهء 18 . .